مردم ایران به یادگیری چقدر علاقه دارند؟

از کودکی سعی کرده بودم، خیلی ایده‌آل گرا باشم! بماند اینکه اصلا طرز فکرم درست بوده یا نه؛ یا اینکه تونستم به اون چیزی که فکرش رو می‌کردم برسم یا نه، ولی همیشه تا جایی که یادم میاد از مطالعه کردن خوشم میومد. البته به غیر از مطالعهٔ کتاب‌های درسی! از این باب، الانش هم از مطالعه کردن خیلی لذت می‌برم، چون احساس می‌کنم خیلی تلاش کردم تا طرز فکرم رو به این سمت ببرم.

گذشت و گذشت، تا اینکه در سنین بالاتر تونستم یکی از کارهای مورد علاقه‌ام رو شروع کنم. که چیزی نبود جز آموزش‌های ویدیویی به زبان فارسی. جزء آرزوهام بود که بتونم آموزش‌های فارسی تولید کنم. سخت بود، ولی به این علت که جزء علاقه‌مندی‌هام بود، لذت‌بخش بود.

از تصورات ذهنیم دربارهٔ آموزش‌های ویدیویی این بود که از طرف افراد زیادی استقبال میشه. به این دلیل که خودم علاقهٔ زیادی به یادگیری و این نوع آموزش‌ها دارم. ولی در حال حاضر با توجه به تولید بیش از چند صد فیلم آموزشی، می‌تونم بگم متاسفانه آموزش و یادگیری به هیچ عنوان جایگاهی بین عمدهٔ مردم ایران نداره!

فکر می‌کردم اگه بتونم یادگیری نرم افزارهای رایانه‌ای رو با فیلم‌های آموزشی ساده‌سازی کنم، خیلی‌ها از این حرکت خوش‌شون میاد! ولی الان فهمیدم با ویدیوهای آموزشی باید مثل یک کالای خاص برای قشر خاص رفتار کرد و بازاریابی حرفه‌ای می‌طلبه تا بشه اونها رو به افراد هدف معرفی کرد.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *