یادت باشه که می تونی نداشته باشیش!

خواب عجیبی بود! خواب دیدم سه نفر از نزدیک ترین هام رو از دست دادم، که یکی شون برام خیلی خیلی عزیز بود! حس بدی داشتم. گریه های از ته دل. انگار واقعی بود. بیدار که شدم، تازه فهمیدم که همش خواب بودند و خیلی خوشحال شدم. اما طبق معمول وقتی که از شر چنین کابوس های وحشتناکی خلاص میشم، با خودم فکر می کنم که اگر واقعاً اتفاق بیافته چی میشه؟ و یکم بهش فکر می کنم.

خیلی وقت ها از دست همون فردی که توی خواب دیدمش که از دستش دادم، ناراحت میشم، عصبانی میشم، حتی شاید حسم بهش کاملاً عوض بشه. اما بعد از اون خواب بود که دوست داشتنش در من چند برابر شده بود. برام عشقش تجدید شده بود. فهمیدم که هنوز آدم های اطرافم می تونند برام جذاب و دوست داشتنی باشند. حتی اگر کاری کنند که حالم به هم بخوره. فقط کافیه که به این فکر کنم که میشه همین فردا از دستشون بدم. یا دیگه کنارم نباشند.

این موضوع حتی برای تعمت های دیگه ای که ما داریم هم صدق می کنه. فرض کنیم همین خونه، رختخواب امن، ماشین و آسایش نصفه نیمه ای که الان داریم رو نداشتیم. حتماً نظرمون راجع به سختی ها و ناملایمات هر کدوم تغییر می کنه و بهتر میشه شرایط رو تحمل کنیم.

پس باید تا قبل از اینکه از دست بدیم، به فکر استفادۀ صحیح از اون باشیم و قدر بدونیم …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *